Dat is de grote les die ik heb geleerd

Dat is de grote les die ik heb geleerd

Ergens in juli wordt ik door mijn WMO-consulent benaderd om deel te nemen aan het programma van Coen en Inge, revalideren is leren. Ik meen dat ik niet een geschikte kandidaat ben. Ik bedank haar voor het aanbod en zeg dat ik er geen gebruik van ga maken.
Mijn vrouw Renée is het daar niet erg mee eens en dringt er op aan mijn mening te herzien. Ik beloof haar erover na te denken. Eén week later belt mijn consulent opnieuw om te polsen hoe ik er nu over denk. Ik zeg haar dat ik alsnog graag meedoe.
Coen komt op bezoek. Hij komt uitleggen hoe het ongeveer gaat werken. Hij is nogal enthousiast en daardoor raak ik steeds meer geïnteresseerd. Half september ga ik naar de startweek. Het is dan precies 10 maanden geleden dat ik dat ongeluk kreeg waardoor ik geamputeerd werd. Ik ontmoet daar de overige 5 cursisten en ook Inge zie ik daar voor het eerst. We zijn met 3 geamputeerde mannen, alle 3 onderbeen-amputatie en 3 vrouwen met hersenletsel. Ons wordt uitgelegd hoe de week er globaal gaat uitzien en eenieder wordt gevraagd zijn doelstelling voor die week te formuleren.
Voor mij geldt dat ik beter moet leren lopen en ik zou graag weer willen fietsen.
We ontdekken dat Coen en Inge beschikken over een zeer groot netwerk in de gehandicaptenwereld. Al snel blijkt dat ze veel verstand hebben van de materie waar een gehandicapte mee te maken heeft. En dat voelt goed!
We krijgen lessen, o.a. in inspanningsfysiologie (hoe bouw ik conditie op). Ook voedingsleer komt aan de orde en andere lessen worden ons aangereikt. Ronald Hertog, een paralympisch topatleet van 28 jaar, is uitgenodigd. Ronald geeft blijk van een groot verstand en wil al zijn ervaringen met ons delen. Hij geeft tips en sleutelt aan mijn prothese waardoor het lopen merkbaar beter gaat. Twee dagen later is er een ervaringsdeskundige uitgenodigd op het gebied van hersenletsel. Harmen is 40 jaar en raakte 10 jaar geleden getroffen door een ernstige beroerte.
Zowel Ronald als Harmen zijn begenadigd sprekers en aan hun beiden merk je dat het leven niet ophoudt door een handicap. Ze tonen aan dat je veel meer in je mars hebt dan je zelf in de gaten hebt. En dat is eigenlijk de grote les die ik persoonlijk heb geleerd in deze week.
Niet alleen heb ik een fijn stel mensen leren kennen, aan het eind van de week kon ik duidelijk beter lopen en kon ik met gemak opstappen op m’n fiets.
Ik ben blij dat ik heb deelgenomen. Er volgen nog een viertal losse dagen en een weekend. Ik zie er naar uit, ik heb er zin in.

Wim Jans